"საქართველოს გზის" ლიდერმა, სალომე ზურაბიშვილმა ევროპული ტურნე ახლახან დაასრულა. ამბობს, რომ ევროპელ დიპლომატებთან და პოლიტიკოსებთან გამართული შეხვედრებისას საქართველოს ომის შემდგომ მდგომარეობაზე, ქვეყნის დემოკრატიზაციის კუთხით არსებულ ვითარებაზე ისაუბრა."ჯორჯიან თაიმსი" მას ოპოზიციის სამომავლო გეგმებზე და ევროპაში საქართველოსა და ხელისუფლებისადმი დღეს არსებულ განწყობაზე ესაუბრა.

_ შეიცვალა თუ არა ევროპის დამოკიდებულება ომის შემდგომი საქართველოსადმი?

_ ომის პერიოდში ევროპამ მცირე ქვეყნის მიმართ მეტად დიდი მხარდაჭერა გამოხატა. ახლა კი სიმართლის თქმის, ყველაფრის გარკვევის და განსჯის პროცესი მიმდინარეობს. ამ თემაზე ყველა ინსტიტუტი თავისუფლად მუშაობს, ყველაფერი ნათელია, რომ ეს საქართველოს მიერ ჩადენილი შეცდომაა.

ამით, ცხადია, რუსეთის გამართლებას არავინ ცდილობს. ყველამ კარგად იცის, რას წარმოადგენს რუსეთი, ეს არის მუდმივი პრობლემა. ევროპაში შეიმუშავეს რაღაცა ფორმა რუსეთთან ურთიერთობისა, რომლის მეშვეობითაც მისი ნეიტრალიზება შეიძლება მოახერხონ.

სააკაშვილის მიმართ მთავარი ბრალდებაც სწორედ ის არის, რომ, როდესაც იცი, რას წარმოადგენს შენი მეზობელი ქვეყანა, არ უნდა მისცე საშუალება გააკეთოს ის, რისი გაკეთებაც დიდი ხანია სურს.

_ სააკაშვილი უცხოეთს უკვე იშვიათად სტუმრობს. ამბობენ, აღარსად იწვევენო. თქვენ რა ინფორმაცია გაქვთ?

_ არ ვიცი და არც ვაპირებ ჩავეძიო. მთავარი ის კი არ არის, ეპატიჟებიან თუ არა სააკაშვილს, არამედ ის, რომ მან და მისმა ხელისუფლებამ ყველა რესურსი ამოწურა და ესეც ამის ერთ-ერთი მაჩვენებელია. ფაქტია, მას აღარ გააჩნია არავითარი წონა და ძალა, რომ მოლაპარაკებებში ჩაერთოს და ჩვენი ინტერესები ბოლომდე დაიცვას. რა დააშავა ხელისუფლებამ გუშინ და გუშინწინ, ნაკლები მნიშვნელობა ენიჭება, რადგან უკვე დღეს ვეღარაფერს აკეთებენ ქვეყნისთვის, რომელიც უკიდურესად რთულ ვითარებაში იმყოფება და სასწრაფოდ სჭირდება შველა. ესენი მხოლოდ უფრო დიდი გასაჭირისკენ უბიძგებენ და ამიტომ აუცილებელია მათი წასვლა.

_ ხელისუფლების წარმომადგენელთა განცხადებებში წასვლის სურვილი რამდენად იგრძნობა?

_ ხელისუფლებას, რომელიც საკუთარ თავში დარწმუნებულია, სულაც არ სჭირდება ყოველდღე იმის გაცხადება – მე არ წავალო.

საქართველოს ამჟამინდელ ხელისუფლებას საკუთარი თავის რწმენა უკვე დაკარგული აქვს და სწორედ ამიტომაც გაიძახის, არსად წასვლას არ ვაპირებო. იგივე განათლების მინისტრის და ყოფილი გენერალური პროკურორის, ნიკა გვარამიას ბოლო სატელევიზიო ეთერი აიღეთ, ეს იყო შეშინებული კაცის საუბარი. საუბრობდა რაღაც მითიურ შეთქმულებაზე, გადატრიალებაზე.

განა ოპოზიციის წარმომადგენლებიდან რომელიმეს უხსენებია, რომ გადატრიალების მოწყობას გეგმავს?  ჩვენ ვამბობთ, რომ ეს ხელისუფლება უნდა წავიდეს, რადგან ყველა რესურსი და ნდობის მანდატი, შინ თუ გარეთ, ბოლომდე ამოწურა.

_ ხელისუფლების წასვლა რა ფორმით წარმოგიდგენიათ? მემორანდუმები ადრეც არაერთხელ დაწერილა, თუმცა რაიმე ხელშესახები შედეგი ვერ მოუტანია.

_ დოკუმენტი, რომელიც ოპოზიციამ გამოაქვეყნა, არ არის მემორანდუმი, არამედ ოპოზიციის პოლიტიკური მიზნის განცხადებაა და ამ პოლიტიკური მიზნის ირგვლივ შეიკრა მთელი ოპოზიცია. ეს დოკუმენტი სწორედ იმით არის მნიშვნელოვანი, რომ მან არა მხოლოდ პოლიტიკური პარტიები, არამედ საზოგადოებაც შეკრა და როდესაც არსებობს ხალხის ნება, მას წინ ვერც ერთი ხელისუფალი ვერ აღუდგება. ეს პოლიტიკის კანონია.

_ ოპოზიციას აქვს რაიმე გეგმა, თუ როგორ უნდა მიაღწიოს ამ მოთხოვნების შესრულებას?

_ ჯერ ერთი, გეგმა რომც იყოს, არ გეტყოდით. გეგმა გავახმიანო და ხელისუფლებას მივცე შანსი, ამ გეგმისაგან თავის დასაცავად მოემზადოს? გეგმას არა აქვს მნიშვნელობა, არამედ იმას, რომ ეს მოხდება, მოხდება უახლოეს მომავალში და არა იმიტომ, რომ მე ან რომელიმე პოლიტიკურ ლიდერს უნდა და ასე გადავწყვიტეთ რომელიღაც ოთახში, არამედ იმიტომ, რომ ეს ხალხის ნებაა. სწორედ ამიტომ არის ხელისუფლება შეშინებული და გაურკვეველ ქმედებებს სჩადის. მათი ეს დაბნეულობა არის ნიშანი, ამ ხელისუფლებამ შეიგნო, რომ მისი დრო დასრულდა.

_ დანარჩენი ოპოზიციაც გაზაფხულზე საუბრობს. ეს იქნება საპროტესტო აქციები? უკვე გვაქვს ერთწლიანი საპროტესტო აქციების გამოცდილება, რომელიც მაინცდამაინც შედეგიანი ვერ აღმოჩნდა.

_ ნუ დავუბრუნდებით ისტორიას, დღეს სულ სხვა ვითარებაა. თუნდაც იმიტომ, რომ გავიარეთ ომი თავისი ტრაგედიით, თავისი ტერიტორიების დაკარგვით, აღარ არის ის საქართველო, რომელიც 2008 წლის აგვისტომდე არსებობდა.. ეს არის დამარცხებული ხელისუფლება, რომელსაც არა აქვს ის რესურსები, რომელიც გააჩნდა საპრეზიდენტო არჩევნების დროს, იგივე ფულადი რესურსების თვალსაზრისით, რომ ხალხი მოესყიდათ. ადმინისტრაციული რესურსების კონტროლის ხარისხი იმისთვის, რომ არჩევნები გაეყალბებინათ, შესუსტდა. ხალხიც  არ არის ის, რაც იყო შარშან, რადგან დღეს, ყველა, როგორც მე, ფიქრობს, რომ ხელისუფლება უნდა წავიდეს, რადგან ვეღარაფერს აკეთებს. 

ის, რომ ვიღაც უნდა გავიყვანოთ თამაშიდან, ისევ არჩევნები გვინდა, ვიღაც მოგვწონს ან არ მოგვწონს, უკვე ჩვენი არჩევანი კი აღარ არის, არამედ გარდაუვალი აუცილებლობაა, რადგან სხვა ალტერნატივა აღარ დაგვიტოვეს არც ოპოზიციას, არც საზოგადოებას.

_ ხელისუფლების წარმომადგენლებიც იმავეს ამბობენ, რომ საზოგადოება ის აღარ არის, რაც ერთი წლის წინ...

_ ჰო, მაგრამ, აბა, გავიდნენ ხალხში და გაარკვიონ, რას ფიქრობს ხალხი. მაგრამ მათი მხრიდან ასეთ ნაბიჯებს ვერ ვხედავ. ვერაფერს ვხედავ, გარდა იმისა, რომ დადიან და ხუთი შავი მანქანა წინ მიუძღვით, ხუთი უკან მიჰყვებათ. იმისთვის, რომ გაიგო, ხალხი რას ფიქრობს, ქუჩაში უნდა გაიარო და ხალხს მოუსმინო. როდესაც მათ ვხვდები, ერთადერთი კითხვა, რომელიც ისმის, არის – როდის წავა? ამ კითხვაზე პასუხიც მალე იქნება.

_ ოპოზიციამ 2009 წელი სააკაშვილის პოლიტიკიდან წასვლის წლად გამოაცხადა.

_ ეს ოპოზიციამ კი არ გამოაცხადა, არამედ საზოგადოების დაკვეთაა. საზოგადოებაში არის გავრცელებული ეს განცდა და არა იმიტომ, რომ ამას ოპოზიცია ან ვინმე იძახის, არამედ დღეს პროცესები ისე მიდის, რომ ამათი გაჩერება შეუძლებელია. ყველა ხედავს, რომ ამ ხელისუფლებამ საკუთარი თავი ამოწურა და უნდა წავიდეს, სხვა ალტერნატივა არ არსებობს.

_ ვინ შეიძლება იყოს სააკაშვილის ალტერნატივა?

_  როდესაც სააკაშვილი წავა, კონსტიტუციურ ვადებში დაინიშნება ვადამდელი საპრეზიდენტო არჩევნები, რადგან არავითარი რევოლუცია ჩვენს ქვეყანას აღარ სჭირდება. გამოვლენ სხვადასხვა კანდიდატები საპრეზიდენტო არჩევნებში და შემდეგ ხალხი აირჩევს.

_ ფიქრობთ, ოპოზიციას ერთიანი კანდიდატი არ უნდა ჰყავდეს?

_ 2008 წლის 5 იანვარს სულ სხვა ტიპის საპრეზიდენტო არჩევნები იყო, ახლა კი სულ სხვა ტიპის იქნება. სააკაშვილი მიდის, ის აღარასდროს იქნება პრეზიდენტობის კანდიდატი და მასთან ერთად წავა მისი ამალაც.

თუ გვსურს დემოკრატიული ქვეყანა, ორი რამე გვჭირდება: სამართლიანი არჩევნები და სამართლიანი სასამართლო.

სამართლიანი არჩევნებით უნდა დავიწყოთ, რადგან მხოლოდ ნორმალური არჩევნების შედეგად, ნორმალური ხელისუფლების არჩევის შემდეგ იქნება შესაძლებელი სასამართლოს წესრიგში მოყვანა.

რაც შეეხება პრეზიდენტობის კანდიდატებს, მათი ვინაობა სააკაშვილის წასვლის შემდეგ გაირკვევა და ეს იქნება ყველაზე სამართლიანი არჩევნები, რადგან აქამდე ამომრჩევლისთვის არჩევანის საშუალება არასოდეს მიგვიცია. ყოველთვის ვეუბნებოდით, რომ მოდის ვიღაც მესია, გადამრჩენელი, რომელიც ყველასთვის მისაღები უნდა იყოს, ის უნდა ავირჩიოთ და სხვა არავინ.

_ ამ შემთხვევაში ასეთად ირაკლი ალასანიას ფიგურა მოიაზრება.

_ აღარ უნდა დავუშვათ, რომ "მესია"  ავირჩიოთ. ამის შესახებ მე ირაკლი ალასანიასაც ვესაუბრე. კანდიდატს ხმა იმიტომ კი არ უნდა მივცეთ, რომ უალტერნატივოა, არამედ იმიტომ, რომ პასუხებმა, რომელიც ჩემს კითხვებზე მისგან მივიღე, დამაკმაყოფილა. არც ისაა აუცილებელი, საპარლამენტო არჩევნებში ხმა მაინცდამაინც პრეზიდენტის პარტიას მივცეთ. ამომრჩეველს თუ ეს თავისუფლება არ შევუნარჩუნეთ და კვლავ მონსტრი და "მესია" შევქმენით, ერთი ადამიანი ამ ქვეყანას ვერ მოუვლის, იმდენად რთულ ვითარებაში იმყოფება.

_ რამდენად მოსალოდენლია, რომ შიდაპოლიტიკური დაძაბულობის თავიდან არიდების მიზნით, სააკაშვილი კვლავ რუსეთთან კონფრონტაციაზე წავიდეს?

_ არაფერს გამოვრიცხავ, მაგრამ დარწმუნებით შემიძლია გითხრათ, რომ ყველა მათი წამოწყება კრახით დასრულდება, მათ შორის, ომის გაჩაღების პროვოკაციაც. სწორედ ამიტომ სააკაშვილი რაც შეიძლება სწრაფად უნდა წავიდეს, რადგან გამორიცხული არაფერია და ქვეყანას კი კიდევ ერთი კრახი არაფერში სჭირდება.